Author: Thanaki

สองสาวนักกอล์ฟสมัครเล่นออกรอบด้วยกันในบ่ายวันหนึ่ง สาวคนแรกหวดลูกกอล์ฟเต็มเหนี่ยว เจ้าตัวมองตามไป ลูกกอล์ฟลอยละลิ่วไปถูกชายหนุ่มคนหนึ่งเต็มแรง แล้วก็เห็นชายคนนั้นเอามือกุมจุดยุทธศาสตร์ลงไปนอนขดงออยู่บนพื้นหญ้าด้วยหน้าตาบูดเบี้ยว สาวนักกอล์ฟรีบวิ่งขอโทษขอโพยละล่ำละลักใหญ่ว่า “ให้ชั้นช่วยเถอะค่ะ ดิชั้นเป็นนักกายภาพบำบัด นวดเดี๋ยวเดียวก็หายเจ็บเป็นปลิดทิ้งเชียวนะคะ” “ไม่เป็นไรครับ ผมพักซักครู่เดียวก็หายแล้วครับ” หนุ่มผู้บาดเจ็บบอกด้วยเสียงอ้อแอ้ แล้วพลิกตัวตะแคง และสองมือก็ยังกุมของรักของหวงไม่ยอมปล่อย “เถอะนะคะ” สาวนักกอล์ฟรบเร้า ดังนั้นหนุ่มผู้เจ็บหนักยอมโอนอ่อน จากนั้นสาวเจ้าบรรจงแกะมือหนุ่มออกจากเป้ากางเกง วางสองแขนแนบลำตัวคนเจ็บ คลายกางเกงให้หลวม แล้วลงมือเคล้นอวัยวะอย่างเบามือ “ค่อยยังชั่วแล้วใช่มั้ยคะ?” สาวนักกอล์ฟถาม “อืมมม…ดีครับ รู้สึกดีครับ” หนุ่มตอบ “แต่นิ้วหัวแม่โป้งของผมมันก็ยังเจ็บอยู่เหมือนเดิมน่ะแหล่ะครับ!

หนุ่มญี่ปุ่น หนุ่มอัฟริกา และหนุ่มไทย สามเกลอผู้รักธรรมชาติ และการผจญภัย ได้เกิดหลงอยู่ในป่าแถวกาญจนบุรีด้วยกัน ทั้งสามได้พยายามหาทางกลับบ้านจนแล้วจนเล่า ก็หาไม่เจอ จึงได้เข้าไปหลบนอนค้างแรมในถ้ำเชิงเขาลูกหนึ่ง และแล้วเมื่อตกดึก ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ได้ปรากฎกายขึ้น ทำเอาสามเกลอกลัวขนหัวลุกและกอดกันกลม “พวกเจ้าบุกรุกถ้ำมหาสมบัติของข้า” ปู่โสมซึ่งแก่ชราจนผมร่วงหมดศีรษะมานานหลายร้อยหลายพันปีตวาดเสียงดังลั่น “แต่ข้าจะไว้ชีวิตสำหรับคนที่สามารถทำในสิ่งที่ข้าทำไม่ได้” สามเกลอเมื่อฟังดังนั้น หนุ่มญี่ปุ่นก็ลุกพรวดกระโจนขึ้นต้นไม้ ไต่พรวดๆ อย่างไม่คิดชีวิตด้วยความรวดเร็ว จนไปถึงยอดของต้นไม้ จากนั้นปู่โสมก็เหาะวูบเดียวขึ้นไปยืนข้างหนุ่มญี่ปุ่นชะตาขาด แล้วก็เหาะกลับมายืนหัวเราะร่า ฮ่าๆๆๆ อย่างสบายอารมณ์ จากนั้นหนุ่มอัฟริกาก็กระโดดลงลำธารที่อยู่ในถ้ำโชว์การดำน้ำอึด กลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำได้นานถึง 10 นาที แล้วโผล่พรวดขึ้นมาอมยิ้ม แต่ปรากฎว่าปู่โสมหัวล้านบีบจมูกปิดปากแล้วกระโดดลงลำธาร ดำน้ำได้นานครึ่งชั่วโมง สองหนุ่มต่างด้าวจึงถูกปลิดชีพในทัดใด ส่วนหนุ่มไทยหยิบหวีขึ้นมาหวีผมสบายใจเฉิบ! ส่วนปู่โสมหัวล้านทำหน้าจ๋อยเพราะไม่มีผม

นักโทษแหกคุกหน้าตาน่ากลัว เพิ่งจะหนีการไล่ล่าของพัสดีและตำรวจ เข้าไปในบ้านหลังหนึ่งกลางดึก จับสองสามีภรรยาที่กำลังหลับอยู่บนเตียงมัดมือมัดเท้าแน่นหนา พอสบโอกาส สามีก็เขยิบเข้าใกล้ภรรยาหุ่นบาดใจ ที่กำลังนอนคู้อยู่ในชุดนอนบางหวิว “ที่รักไอ้หมอนี่ต้องอดอยากปากแห้งมาหลายปีแน่ ถ้ามันอยากทำอะไรเธอ เธอก็กลั้นใจยอมๆ มันไปเถอะนะแล้วต้องแกล้งทำเป็นถูกใจด้วยนะ แต่ชั้นเองก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยแต่นี่เป็นทางเดียวที่เราสองคนจะรอดได้” สามีบอกเมียอย่างหน้าเศร้า “ที่รัก” ภรรยากระซิบ…. “ชั้นโล่งใจที่เธอเข้าใจอะไรง่ายๆ แบบนี้ เพราะตะกี้นี้มันเพิ่งบอกกับชั้นว่าเธอน่ารักเป็นบ้าเลย!

หนุ่มสามนายนั่งดื่มเหล้าอยู่ในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ทันใดนั้นขี้เมาคนหนึ่งได้เดินโซเซเข้ามาในร้าน และมุ่งตรงมายังโต๊ะของสามสหาย แล้วชี้หน้าหนุ่มรูปงามที่นั่งอยู่ตรงกลาง พลางตะโกนว่า “แม่นายน่ะน่ารำคาญ และก็เซ้าซี้ที่สุดในย่านนี้เลย แบบที่ชั้นไม่เคยเจอมาก่อน” ทุกคนคิดว่า หมอนั่นต้องลุกขึ้นฟาดปากตาเฒ่าขี้เมาคนนี้เป็นแน่แท้ แต่เจ้าหนุ่มคนนั้นกลับเฉย ไม่พูดว่าอะไรซักคำ ส่วนขี้เมาได้เดินโซเซกลับไปนั่งที่มุมร้าน สิบนาทีต่อมา ตาเฒ่าขี้เมาก็กลับมาอีก แล้วชี้หน้าหนุ่มคนเดิม พลางตะโกน “ชั้นเพิ่งด่าแม่แกมาหยกๆ เองไอ้ลูกหมา” เหมือนเดิมเจ้าหนุ่มนั่งเงียบ ส่วนตาเฒ่าขี้เมาก็พยุงกายกลับไปนั่งที่เก่า อีกสิบนาทีให้หลัง ตาเฒ่าขี้เมาคนเดิมก็เดินโซเซย้อนมาอีก แล้วก็ชี้หน้าหนุ่มจอมขรึม พลางตะโกน “แม่แกไม่กล้าที่จะหือกับชั้นหรอก ชั้นแค่ชี้หน้าก็หงอแล้ว” ทุกคนในร้านขยับตัว เตรียมเคลียร์พื้นที่เพื่อเตรียมดูมวยฟรีแน่นอน เจ้าหนุ่มจุ๊ปาก ส่ายหัวไปมา แล้วตะโกนบอกว่า “เมาก็กลับบ้านไปเถอะนะพ่อ! ไปอาละวาดที่บ้านเถอะ”  

ขณะหนุ่มใหญ่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์เพลินๆ ในเช้าวันหนึ่ง ภรรยาก็ย่องมาข้างหลัง แล้วเอากระทะฟาดหัวสามีเสียงดังผ่าง! สามีร้อง “มาตีหัวกันทำไมเล่า?” ภรรยาตอบ “ชั้นเจอกระดาษในกระเป๋ากางเกงคุณแผ่นนึง เชียนชื่อไว้ว่า “รุจิรา บอกมาเดี๋ยวนี้นะ ว่าหล่อนเป็นใคร?” “โถ ที่รัก” สามีควรญ “จำได้ริเปล่า สองอาทิตย์ก่อน พี่ไปเล่นม้าจำได้มั้ย เพราะฉะนั้นรุจิราก็คือ ชื่อม้าตัวที่พี่แทงไง” ภรรยาได้ฟังก็พอใจ รีบขอโทษขอโพย แล้วก็หันกลับไปทำงานบ้านต่อ สามวันต่อมา ขณะที่หนุ่มใหญ่กางหนังสือพิมพ์อ่านอยู่เงียบๆ ภรรยาสุดสวยก็ฟาดหัวสามีด้วยกระทะเสียงดังผ่างอีก! เจ้าหนุ่มใหญ่โมโหสุดขีด แล้วตวาดแว๊ดว่า “อะไรอีกเล่า?” ภรรยาตอบ “ม้าของคุณโทร.มา จะให้ชั้นบอกว่าไงล่ะ!”

คุณแม่กำลังปลุกลูกชายแต่เช้า “ตื่นได้แล้วนะลูก มันสายมากแล้วนะ ถึงเวลาต้องไปโรงเรียนแล้วรู้มั้ย” เจ้าลูกชายบิดขี้เกียจ “ก้อผมไม่อยากไปโรงเรียนนี่ฮะแม่” คุณแม่ออกแรงฉุดให้ลูกลงจากเตียง “ทำไมล่ะ ไหนลองบอกเหตุผลที่ไม่อยากไปโรงเรียนกับแม่มาซัก 2 ข้อซิ” ลูกชายตอบทั้งตายังคงปิดอยู่ “ข้อแรก พวกเด็กๆ เกลียดผม” “ส่วนข้อสอง พวกครูๆ ก็เกลียดผมด้วยนี่ฮะแม่ ผมไม่อยากไปโรงเรียนนี่แม่” คุณแม่ไม่ละความพยายาม “นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ลูกจะไม่ไปโรงเรียนนะ เข้าใจมั้ย” ลูกชายพลิกตัวกลับมาแล้วย้อนถามผู้เป็นแม่ว่า “งั้นแม่ลองบอกเหตุผมมาซัก 2 ข้อซีฮะว่า ทำไมผมต้องไปโรงเรียนด้วย” คุณแม่ชักโมโห แล้วก็ตะโกนใส่หูลูกชายตัวดีว่า “ข้อแรก ลูกน่ะอายุ 56 แล้ว” “ส่วนข้อสอง ลูกน่ะเป็นครูใหญ่ของโรงเรียนนี้ด้วย” …

ในชั่วโมงฟิสิกส์ ขณะที่อาจารย์กำลังบรรยายเนื้อหาวิชาอันยุ่งยากซับซ้อน เจ้าเด็กมัธยมปลายขาซ่าประจำห้องก็โพลงออกมาขึ้นว่า “อาจารย์! ทำไมผมต้องมานั่งเรียนอะไรยากๆ หยั่งงี้ด้วยนะ?” “เพื่อช่วยชีวิตคนน่ะสิ” อาจารย์ตอบ นักเรียนตัวแสบเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ยังไม่ลดละความซ่าลง แล้วตะโกนถามคุณครูอีกว่า “อาจารย์! ไอ้วิชาฟิสิกส์เนี่ยนะ มันมีไว้ช่วยชีวิตคนได้” “ใช่” อาจารย์ตอบอย่างหนักแน่น “เอาไว้กันไม่ให้พวกงี่เง่าอย่างเธอเอ็นติดคณะแพทย์นะสิ!”