Category: แม่และเด็ก

รวมเรื่องของแม่ และเด็ก การเลี้ยงดูเด็ก การตั้งครรภ์

  • วิธีช่วยเหลือจัดการอารมณ์ของเด็กเล็กที่เจ็บป่วยเรื้อรัง

    วิธีช่วยเหลือจัดการอารมณ์ของเด็กเล็กที่เจ็บป่วยเรื้อรัง

    เด็กเล็กกับการเจ็บป่วยเรื้อรัง

    เด็กที่อยู่ในสภาวะเจ็บป่วยเรื้อรัง ต้องประสบกับความไม่สบายทางกายจากความรุนแรงของโรค การตรวจรักษาและความไม่สบายใจจากการต้องแยกจากพ่อแม่ไปอยู่โรงพยาบาล ถูกจำกัดอาหารที่ชอบ ไม่ได้เล่นสนุกตามวัย ไม่ได้ไปโรงเรียน ประสบการณ์ดังกล่าวย่อมส่งผลกระทบต่อพัฒนาการของเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพัฒนาการทางด้านอารมณ์

    ความรู้ ความเข้าใจในปฏิกิริยาทางจิตใจของเด็กต่อการเจ็บป่วยเรื้อรังจะช่วยให้พ่อแม่ผู้เลี้ยงดูใกล้ชิดกับเด็ก สามารถช่วยให้เด็กปรับตัวผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ ไปได้ด้วยดี

    เด็กจะมีปฏิกิริยาทางจิตใจมากหรือน้อยขึ้นกับ

    1.ความรุนแรงของโรค , ระยะเวลาการดำเนินของโรค

    2.ความเจ็บปวดที่ได้รับจากการตรวจวินิจฉัยและการรักษา

    3.ระยะเวลาที่ต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล

    4.ลักษณะพื้นฐานทางอารมณ์ของเด็ก

    5.ความรักความผูกพันในครอบครัวและทัศนคติในการเลี้ยงดูของพ่อแม่

    อารมณ์และพฤติกรรมของเด็ก

    โดยทั่วไปเมื่อเด็กไม่สบายจะมีอารมณ์หงุดหงิด ร้องไห้งอแง ติดแม่มากขึ้น เด็กเข้าใจว่าการที่ไม่สบายหรือต้องมาอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเพราะเขาเป็นเด็กไม่ดี และถูกลงโทษให้ต้องมาอยู่โรงพยาบาล บางครั้งเด็กคิดว่าแม่เอามาทิ้งเพราะเขาทำผิดหรือแม่ไม่รัก เด็กจะรู้สึกโกรธและแสดงออกทางพฤติกรรมต่อต้าน เช่น ไม่ยอมกินอาหาร ไม่ยอมกินยา มีพฤติกรรมกลับไปเป็นเด็กเล็ก เช่น ดูดนิ้ว โยกตัว ไม่พูด ปัสสาวะรดที่นอน พฤติกรรมอื่น ๆ เช่นกินน้อย นอนไม่หลับ เหม่อลอย

    การช่วยเหลือ

    1. เตรียมเด็กก่อนเข้าโรงพยาบาล ควรบอกให้เด็กรู้ล่วงหน้าอย่างน้อย 1 – 2 วัน โดยใช้ภาษาง่ายๆ ให้เด็กรู้ถึงความจำเป็นในการอยู่โรงพยาบาล เพื่อช่วยให้เขาสบายขึ้น ถ้าเด็กสงสัยเปิดโอกาสให้ซักถาม โดยพูดความจริงกับเด็กว่าเมื่อถึงโรงพยาบาลแล้วจะต้องพบกับอะไรบ้าง เช่น หมอ พยาบาล จะดูแลเขาอย่างไร เขาจะกินอย่างไร นอนอย่างไร การให้เด็กได้เล่นเป็นหมอ เป็นผู้ป่วย จะทำให้เด็กเกิดความเคยชินและคลายกังวล ท่าทีที่พ่อแม่พูดกับเด็กด้วยความเชื่อมั่นในการรักษาพยาบาลก็จะทำให้เด็กเกิดความสบายใจไปด้วย

    2. แรกรับเข้าโรงพยาบาล เด็กจะต้องร้องไห้ ปล่อยให้เขาร้องสักพักเพื่อจะได้ลดความกลัว ถ้ารู้สึกว่าเขากลัวมาก ควรให้เขาได้พูดคุยกับหมอหรือพยาบาล และพ่อแม่ช่วยปลอบให้ความมั่นใจ เด็กจะสบายใจขึ้นเมื่อมีสิ่งคุ้นเคยที่ชอบมากอยู่ใกล้ ๆ เช่น ของเล่นชิ้นโปรดหรือของใช้เล็ก ๆ น้อย ๆ ของแม่

    3. เมื่อท่านจะกลับ ควรบอกเด็กว่าท่านจะมาอีกเมื่อไหร่ ไม่ควรให้สัญญากับเด็กแล้วไม่ทำตามสัญญา การไปเยี่ยมสม่ำเสมอจะทำให้เด็กรู้ว่าไม่ถูกทอดทิ้ง เมื่อมาเยี่ยมควรทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เขาบ้าง เช่น เช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้า ป้อนอาหาร คุยเล่นด้วยท่าทียิ้มแย้มให้กำลังใจเขา

    4. เมื่อกลับบ้าน เด็กอาจจะมีพฤติกรรมที่ติดพ่อแม่มากขึ้น งอแง เอาแต่ใจตัว เกเร แกล้งพี่หรือน้อง ซึ่งเป็นปฏิกิริยาหลังการเจ็บป่วยและจากการจากบ้าน เพราะเด็กไม่สามารถปรับตัวได้ทันที

    เมื่อกลับบ้านในระยะแรก ควรช่วยโดย

    4.1 ควบคุมพฤติกรรมที่จะทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

    4.2 ไม่ติเตียนหรือทำโทษเกินไป หรือออกอารมณ์กับเด็ก

    4.3 ถ้ามีการอิจฉากันระหว่างพี่น้อง ควรอธิบายให้เด็ก ๆ ได้เข้าใจ

    4.4 เด็กต้องการความเข้าใจและมั่นใจจากท่าน พ่อแม่ควรให้กำลังใจ ค่อย ๆ ฝึกเด็กใหม่ด้วยความใจเย็นและอดทน ไม่ช้าพฤติกรรมทั้งหลายจะกลับคืนปกติได้

    ที่มา: ชมรมจิตเวชเด็กแห่งประเทศไทย

  • เรื่องของฟันในเด็ก ความเชื่อและความเป็นจริง

    เรื่องของฟันในเด็ก ความเชื่อและความเป็นจริง

    “เรื่องของฟันในเด็ก”

    ความเชื่อของผู้ปกครอง

    1.ไม่เห็นต้องสนใจฟันน้ำนมเลย ฟันแท้ขึ้นค่อยมาดูแลดีกว่า

    2.ลูกหลานเรา อายุ 6 เดือนแล้ว ฟันยังไม่ขึ้นเลย ผิดปกติแน่ ๆ

    3.เด็กข้างบ้านฟันขึ้นตั้งแต่อายุ 4 เดือน คงมีกระดูกแข็งแรงมาก

    4.ลูกหลานเราฟันน้ำนมดูไม่สวยเลย สงสัยฟันแท้ก็ไม่สวยด้วย เอาไปจัดฟันดีกว่าเห็นฮ๊อตดี

    5.ควรใช้ยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์แต่เล็กเลย ไม่เห็นมีโทษอะไร ดีเสียอีก ฟันน่าจะแข็งแรงดี

    6.จุกหัวหลอก ไม่ควรใช้ จะทำให้น้องฟันเหยิน หรือ เสียรูปร่าง

    ความเป็นจริงที่ต้องบอกต่อ

    1.โดยทั่วไป ฟันน้ำนมซี่แรกจะขึ้นหลังอายุ 4 เดือน ส่วนใหญ่ ราวๆ 6 เดือน ถึง 12 เดือน

    2.การขึ้นของฟันน้ำนมเร็ว หรือ ช้า เป็นเรื่องของกรรมพันธุ์ หากพ่อแม่ มีฟันน้ำนมขึ้นช้า ฟันของลูกก็ช้าด้วย ถามย่า ถามยายดู

    3.หากไม่มีฟันซี่แรกเลย หลังอายุ 1 ปี ให้ดูว่ามีตัวเตี้ย ไม่มีเหงื่อ หรือ มีความผิดปกติเรื่องของการเติบโต และพัฒนาการอื่น หรือไม่ หากทุกอย่างปกติ ไม่ต้องกังวล รอได้อีกหน่อย

    4.จำเป็นอย่างยิ่ง ต้องดูแลฟันน้ำนมแต่ต้น ให้น้องเรียนรู้การทำความสะอาดฟัน ตั้งแต่เล็ก 1-2 เดือนแรกเลย โดยใช้ผ้าอ้อมสะอาดชุบน้ำต้มสุก พันรอบนิ้ว และเช็ดบริเวณกระพุ้งปาก และเหงือก เช้า และเย็นก่อนนอน เพื่อฝึกนิสัยที่ดีในการทำความสะอาด เมื่อจับของได้ให้เล่นแปรงสีฟันอันเล็ก ๆ ปลายนิ่ม หัดแปรงตุ๊กตา หรือ พ่อแม่เล่น ๆ เมื่อโตขึ้น จะทำให้ตัวเอง

    5.ไม่จำเป็นต้องดัดฟันน้ำนม เนื่องจากไม่มีความสัมพันธ์กันกับการเรียงระเบียบ ของฟันแท้ในอนาคต ยกเว้นฟันน้ำนมไม่โยก หรือ หลุดในเวลาอันควร อาจต้องช่วย เพื่อเปิดทางให้ฟันแท้เรียงกันดี ๆ

    6.ไม่ควรใช้ยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์ จนกว่าจะอายุ 3 ปี เนื่องจากมีปริมาณฟลูออไรด์ ที่สูงมาก น้องจะกลืน และกิน เนื่องจากมักทำให้มีรสชาดดี ฟันแท้จะไม่เรียบ และมีสีขาวขุ่นแทรก ดูไม่สวยงาม หากเลย 3 ปีแล้ว อาจให้ยาสีฟันเพียงขนาดเม็ดถั่วเขียว ก็เพียงพอ

    7.หากกินนมแม่ในช่วง 6 เดือนแรก แนะนำให้ฟลูออไรด์เสริมได้ ภายใต้คำแนะนำของแพทย์

    8.หากกินนมผสม ต้องดูว่า มีปริมาณฟลูออไรด์ เท่าใด ใน น้ำประปา และน้ำดื่มที่บ้าน หากไม่พอ ต้องเสริมให้

    9.จุกหัวหลอก ( pacifier ) ไม่ควรใช้ในเด็ก อายุมากกว่า 3 ปี จะมีผลต่อการเติบโต และการเรียงตัวของฟันแท้ได้ หากใช้ในเด็กเล็ก ชั่วครั้งชั่วคราว ไม่บ่อย ไม่มีโทษใด ๆ

    หมอสมเกียรติ

  • เด็กติดผ้าเน่า ความเป็นจริงและข้อแนะนำ

    เด็กติดผ้าเน่า ความเป็นจริงและข้อแนะนำ

    เด็กติดผ้าเน่า, ตุ๊กตาน้องเน่า

    ทัศนะผู้ปกครอง

    1. ดูไม่สวย ดูไม่ดี ทำให้ขายหน้า

    2. อาจเป็นแหล่งเชื้อโรค ทำให้ลูกป่วยบ่อย

    3. กลัวจะติดไปจนโต เป็นเด็กต้องพึ่งสิ่งอื่น ๆ ตลอดไป

    4. คิดว่าอาจเป็นสิ่งบกพร่องจากการเลี้ยงดู

    ข้อเท็จจริง

    1. เป็นสิ่งที่เด็กพึ่งได้ จับต้อง กอดแล้วจะรู้สึก พอใจ สบายใจ ลดความเครียด

    2. จะติดอยู่ช่วงอายุหนึ่ง และจะหายไปเมื่ออายุราว 3 ถึง 5 ปี เนื่องจาก เกิดความอายเอง

    3. เป็นขบวนการพัฒนาความรู้สึกไว้วางใจ ( trust ) อย่างหนึ่ง เมื่อเด็กรู้สึกว่า สามารถเชื่อ และไว้วางใจผู้ใหญ่ได้ ( อย่าผิดสัญญากับเด็ก ) จะหยุดสิ่งของอื่น ๆที่เคยยึดถือ

    4. ยิ่งห้าม ยิ่งแยก ผ้าขี้ริ้วออกไป จะยิ่งหวง และกังวลมาก

    ข้อแนะนำ

    1. ให้ถือว่าเป็นเรื่องปกติ ลูกหลานเราเป็นมากเกินไปหน่อย

    2. หากดูสกปรกมาก ให้นำมาทำความสะอาดได้ แต่ห้ามนำไปทิ้ง หากดูเก่ามาก อาจค่อย ๆ ตัดให้มีขนาดเล็กลงเรื่อย ๆ จนเหลือบางส่วนไว้ และหมดไปโดยเด็กไม่รู้ตัว จะปรับอะไรต้องค่อยเป็นค่อยไป อย่าไปหักด้ามพร้า

    By: หมอสมเกียรติ

  • กลอนวันเด็ก

    กลอนวันเด็ก

    …….. ‘ วันเด็ก ‘ ……..

    สวัสดี ยามเช้า ที่สดใส
    แสงตะวัน วันใหม่ จะได้เห็น
    ยามเช้ามืด อากาศ สงบเย็น
    ดีใดเช่น เช้าวันเด็ก .. ดี-มงคล

    ใครกันบ้าง เป็นตัวอย่าง ให้เด็กกัน
    ใครบ้างนั่น เสริมสร้างเด็ก ดี-ฝึกฝน
    ใครกันบ้าง สอนให้เด็ก ดี-ติดตน
    ใครอดทน สู้ปั้นเด็ก เป็นเด็กดี

    หรือคงเพียง คำขวัญ ติดประกาศ ?
    หรือสื่อวาด อักษร ดี-สดศรี ?
    หรือผู้ใหญ่ ทำตน ดี-เห็นมี ?
    หรือวันเด็ก วันนี้ ดี-วันเดียว ?

    โอละหนอ โอละเห่ โอละพ่อ
    จัดติดต่อ งานวันเด็ก .. วันเดียวเดี๋ยว
    จัดแสดง แจกของขวัญ .. สนุกเชียว
    ให้เด็กเที่ยว เด็กสนุก .. วันเด็กมี ?

    แจกคำขวัญ รู้สึกดี ดีรู้สึก
    ก่อสำนึก ไหมหนะ .. วันเด็กนี่ ?
    แล้วผู้ใหญ่ เป็นตัวอย่าง ดีเห็นนี้
    หรือหวังดี เพียงคำขวัญ .. เด็กท่องจำ ?

    งานวันเด็ก สนุกสนาน แล้วผ่านไป
    คำขวัญใหม่ เพิ่มอีกปี ไม่มีซ้ำ
    ดีผู้ใหญ่ ? เยี่ยงอย่างดี ? ดีกระทำ ?
    หรือเพียงย้ำ เพียงคำขวัญ เหมือนก่อนทำ

    ……………. + เสียงรำพึง + …………….

  • การปฏิสนธินอกร่างกาย (เด็กในหลอดแก้ว) และการย้ายฝากตัวอ่อน คืออะไร ?

    การปฏิสนธินอกร่างกาย (เด็กในหลอดแก้ว) และการย้ายฝากตัวอ่อน คืออะไร ?

    การปฏิสนธินอกร่างกายหรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่าเด็กหลอดแก้ว เป็นการนำไข่ และเชื้ออสุจิมาผสมรวมกันในหลอดแก้วทดลองให้มีการรวมตัวกัน (การปฏิสนธิ) ในห้องปฏิบัติการ ซึ่งจำลองสภาพแวดล้อม และอุณหภูมิ ที่คล้ายกับร่างกายมนุษย์ ภายหลังจากเกิดการปฏิสนธิแล้วไข่ที่ถูกผสมก็จะเจริญเติบโตและแบ่งตัวจะเป็นตัวอ่อน ผ่านทางปากมดลูกซึ่งเรียกขั้นตอนหลังนี้ว่า การย้ายฝากตัวอ่อน 


        คู่สมรสรายใดที่ต้องการรักษาวิธีนี้ ?


    การมีบุตรยากเกิดจากสาเหตุต่าง ๆ กันหลายอย่าง คู่สมรสที่ประสบปัญหานี้ ควรได้รับการตรวจหาสาเหตุและแก้ไขความผิดปกติที่พบด้วยวิธีง่าย ๆ ก่อน หากไม่สามารถแก้ไขได้ จึงพิจารณาการรักษาด้วยเทคโนโลยีที่สูงขึ้นอีก เช่น เด็กหลอดแก้ว ในปัจจุบันมีการนำวิธีนี้มาใช้รักษาคู่สมรส ที่มีสาเหตุต่าง ๆ กัน ได้แก่

    • ท่อนำไข่อุดตัน
    • มีพังผืดมาในอุ้งเชิงกราน
    • การมีบุตรยากที่หาสาเหตุไม่พบ
    • ภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่
    • ความผิดปกติที่ปากมดลูก
    • เชื้ออสุจิน้อย
    • ในกรณีที่มีการบริจาคไข่

    ผู้ที่เหมาะสมที่จะรักษาด้วยวิธีจะต้องมีโพรงมดลูกที่ปกติ ซึ่งจะทราบได้โดยการตรวจเอ็กซเรย์ภายหลังจากการฉีดสีเข้าโพรงมดลูก  หรือการส่องกล้องตรวจภายในโพรงมดลูกโดยตรงและที่สำคัญฝ่ายหญิงควรมีอายุไม่เกิน 40 ปี    หากมากกว่านี้ การรักษามักไม่ได้ผลดี   

     


    การทำเด็กหลอดแก้วมีขั้นตอนอย่างไร


     

    การทำเด็กหลอดแก้ว มีขั้นตอนต่าง ๆ หลายอย่าง   ก่อนการรักษาแพทย์จะทำการ ตรวจอวัยวะในอุ้งเชิงกรานอย่างละเอียด   ตรวจดูการอักเสบ ติดเชื้อ และตรวจประเมิน อสุจิ หากมีความผิดปกติก็ให้การแก้ไขก่อนที่จะทำเด็กหลอดแก้ว

     

     

    ขั้นตอน การปฏิบัติ
    การกระตุ้นรังไข่ แพทย์จะให้ยาซึ่งอาจจะแตกต่างกันไปในผู้ป่วยแต่ละราย เช่น ยารับประทาน ยาฉีด ยาพ่นเข้าจมูก
    การติดตามการเจริญเติบโตของถุงไข่ – โดยการตรวจอัลตราซาวด์ ซึ่งนิยมตรวจทางช่อคลอด และการตรวจ ระดับฮอร์โมน
    การฉีดยาให้ไข่สุกเต็มที่ –  ฉีดยา เอช ซี จี เมื่อถุงไข่เจริญเติบโตเต็มที่
    การเก็บไข่ –  ทำการเก็บไข่ประมาณ 34 ถึง 36 ชั่วโมง หลังจากฉีดยา เอช ซี จี
    การเตรียมอสุจิ -นำอสุจิส่งห้องปฏิบัติการตามที่แพทย์นัดหมายเพื่อทำการคัดแยกอสุจิ
    การปฏิสนธินอกร่งกาย – – นำไข่และอสุจิผสมรวมกันในห้องปฏิบัติการเลี้ยงจนเป็นตัวอ่อน
    การย้ายฝากตัวอ่อน นำเอาตัวอ่อนใส่คืนโพรงมดลูก
    การให้ฮอร์โมนภายหลังการเก็บไข่ – แพทย์จะให้ฮอร์โมนเพื่อช่วยในการฝังตัวของตัวอ่อน ซึ่งอาจให้โดยการฉีด รับประทาน หรือสอดในช่องคลอด
    การทดสอบการตั้งครรภ์ – สามารถตรวจดูการตั้งครรภ์โดยหาฮอร์โมนในเลือดประมาณ 10-12 วัน หลังจากการใส่ตัวอ่อนเมื่อการตั้งครรภ์ประมาณ 6 ถึง 8 สัปดาห์ แพทย์จะตรวจอัลตราซาวนด์เพื่อดูว่ามีการเจริญเติบโตของทารกหรือไม่ เป็นครรภ์แฝดหรือไม่

         ่


    ทำไมจึงต้องมีการกระตุ้นรังไข่


    การกระตุ้นรังไข่ด้วยฮอร์โมนจะทำให้มีถุงไข่เจริญเติบโตมากกว่า ปกติ ซึ่งทำให้เก็บไข่ได้หลาย ใบ   การเจริญเติบโตเป็นตัวอ่อนและการตั้งครรภ์จะสูงขึ้นอย่างไรก็ตามในบางกรณี แพทย์อาจทำการเก็บไข่ในรอบระดูปกติ ซึ่งมักจะได้ไข่เพียงใบเดียว โอกาสตั้งครรภ์จะน้อยกว่าในรายที่ได้รับฮออร์โมนกระตุ้นไข่ ใน  ในกรณีนี้แพทย์ผู้ทำการรักษาจะให้คำปรึกษาแนะนำเป็นราย ๆ ไป

     การเก็บไข่ทำอย่างไร ?
       รังไข่เป็นอวัยวะอยู่ในอุ้งเชิงกราน การเก็บไข่ทำได้โดยการสอดเข็มเข้าไปที่รังไข่ ซึ่งในปัจจุบันทำได้สะดวก โดยแทงเข็มผ่านทางช่องคลอดเข้าสู่รังไข่โดยตรง ซึ่งสามารถมองเห็นได้จากการตรวจอัลตราซาวน์ การเก็บไข่วิธีนี้ทำได้สะดวก ไม่มีการผ่าตัด ทางหน้าท้องและผู้รับบริการไม่ต้องนอนพักค้างในโรงพยาบาล โดยสามารถกลับไปพักผ่อนที่บ้านภายหลังการเก็บไข่ประมาณ 1-2 ชั่วโมง


    การเก็บไข่ทำให้เกิดการเจ็บปวดหรือไม่ ?


    ระหว่างการเก็บไข่ แพทย์จะใช้เข็มเจาะผนังช่องคลอด เข็มนี้มีชนาดเท่าเข็มที่เจาะเลือดทั่วไป จึงไม่ก่อให้เกิดความเจ็บปวดมากนัก อย่างไรก็ดีแพทย์มักจะให้ยาแก้ปวด ยากล่อมประสาทอย่างอ่อน หรือฉีดยาชาเฉพาะที่ให้และบางรายอาจยาสลบเพื่อไม่ให้ผู้รับบริการรู้สึกตัว ก็ได้ ในกรณีหลังนั้อาจทำไห้ไข่เสียหายและมีโอกาสเกิดอันตรายเพิ่มขึ้น


    การเก็บไข่มีอันตรายหรือไม่ ?


    อันตรายจากการเก็บไข่ตรวจพบได้น้อยมาก เช่น อาจทำให้เลือดออกเพียงเล็กน้อยและการอักเสบติดเชื้อในอุ้งเชิงกราน เป็นต้น


    การเก็บอสุจิทำอย่างไร ?


    ทำได้สะดวกโดยฝ่ายเก็บอสุจิด้วยตนเอง บรรจุลงภาชนะปราศจาก เชื้อ ที่ทางโรงพยาบาลจัดเตรียมไว้ให้ ก่อนทำควรงดการมีเพศสัมพันธ์ประมาณ 2-3 วัน การงดการรวมเพศเป็นเวลานานเพื่อหวังจะให้ได้อสุจิจำนวนมากขึ้น นับเป็นความเข้าใจผิด จึงไม่มีความจำเป็นในการกระทำดังกล่าว


    การปฏิสนธินอกร่างกายทำได้อย่างไร ?


    เมื่อเก็บไข่ไว้ในน้ำยา ที่เหมาะสม ในตู้อบ นำอสุจิที่ผ่ายชายเก็บส่งมาทำการคัดแยกเอาเฉพาะอสุจิที่เคลื่อนไหวได้ดี เมื่อไข่สมบุรณ์ ดีจึงนำไข่และอสุจิมารวมกันในหลอดหรือจานแก้ว โดยใช้อสุจิจำนวน 50,000-100,000 ตัวต่อไข่ 1 ใบ แล้วนำไปเก็บรักษาในตู้อบที่ควบคุมอุณหภูมิและสภาวะแวดล้อมให้เหมาะสม ในวันที่ถัดไปจึงนำมาตรวจดูว่ามีการปฏิสนธิหรือไม่


    เมื่อไรจึงจะนำตัวอ่อนไปใส่ในโพรงมดลูก ?
    โดยทั่วไปนิยมนำตัวอ่อนระยะ 2-8 เซลล์ ไปใส่กลับเช้าในโพรงมดลูก ประมาณ 2-3 วัน หลังจากการเก็บไช่ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการเจริญเติบโตของตัวอ่อนแต่ละราย


    การใส่ตัวอ่อนทำได้อย่างไร ? การนำตัวอ่อนไปใส่ไว้ในโพรงมดลูกทำได้ไม่ยากนัก โดยสอดท่อเล็ก ๆ ผ่านปากมดลูก จากนั้นจึงใช้หลอดเล็ก ๆ ดูดตัวอ่อนมาใส่ การใส่ตัวอ่อนจำนวนมากจะทำให้มีโอกาสตั้งครรภ์สูงขึ้นแต่ก็เสี่ยงต่อการเกิดครรภ์แฝดซึ่งจะทำให้เกิดอันตรายต่อทั้ง มารดาและทารกได้ ในปัจจุบันนิยมใส่ตัวอ่อนครั้งละ 3-4 ใบ ซึ่งจะทำให้มีโอกาสตั้งครรภ์สูงขณะที่เกิดครรภ์แฝดมากกว่าสอง ไม่มาก


    หากมีตัวอ่อนเหลือจะทำอย่างไร?


    ในรายที่เก็บไช่ได้มาก และมีตัวอ่อนหลายใบหากมีตัวอ่อนที่มีคุณภาพดีพอเหลือจากการใส่เข้าไปในโพรงมดลูก แล้วเก็บแช่แข็งไว้ใช้ในโอกาสต่อไป หากการรักษาในรอบนี้ไม่ประสบผลสำเร็จ

     

  • กินหอยนางรมแล้วทำให้ลูกดก?

    กินหอยนางรมแล้วทำให้ลูกดก?

    กินหอยนางรมแล้วทำให้ลูกดก?

    ถาม ดิฉันได้ยินมาว่า การกินอาหารบางอย่าง จะช่วยให้มีลูกง่ายขึ้น จริงไหมคะ?

    ตอบ ส่วนใหญ่ไม่เป็นความจริง ความเชื่อว่าอาหารบางอย่างช่วยให้มีลูกง่าย มีมาตั้งสมัย โบราณกาล
    บางคนเชื่อว่า การกินอาหารที่มีรูปร่างคล้ายๆอวัยวะเพศ เช่น ไข่ หรือ อย่างอื่นที่รูปร่างคล้ายใบโพธิ์ จะช่วยให้ อวัยวะเพศทำงานดีขึ้น ซึ่งเป็นความเชื่อที่ไม่มีข้อสนับสนุนทางการแพทย์ว่าเป็นไปได้  เช่นเดียวกับ การกิน หูฉลาม ,หนอกของอูฐ , โสมเกาหลี ,เมล็ดสน,ลูกพรุน หรือ แม้แต่ ช็อกโกแลต

    บางคนเชื่อว่า กินอาหารเผ็ดๆแล้ว ทำให้มีความต้องการทางเพศสูงขื้น ซึ่งก็ไม่เป็นความจริง
    พบว่า เพียงแต่ทำให้ความดันโลหิตเพิ่มและหัวใจเต้นเร็วขื้นเท่านั้น

    มีข้อยกเว้นเกี่ยวกับอาหารอย่างหนึ่งคือ หอยนางรม ซึ่งมีการตรวจพบว่า มีสารอาหารพวกธาตุ
    สังกะสีสูงและ จากผลการศึกษา สรุปได้อย่างแน่ชัดแล้วว่า คู่แต่งงานที่ขาดสารนี้ จะทำให้มีลูกยากขึ้น

    เพราะสารนี้ มีส่วนสำคัญในการสร้างฮอร์โมนและน้ำอสุจิในเพศชาย ส่วนในเพศหญิง ธาตุสังกะสี จะช่วยให้มีการตกไข่ และเกิดการปฏิสนธิได้ดีขึ้น

    แต่นี่ไม่ได้หมายความว่า คุณควรกินหอยนางรมทุกมื้อ เพราะถ้าร่างกายได้รับสารนี้ (หรือไม่ว่าเกลือแร่ และวิตามินอื่นใดก็ตาม) มากเกินไป กลับจะทำให้มีบุตรยากขึ้น ที่เขาแนะนำคือ
    ควรให้ได้รับธาตุสังกะสี วันละไม่เกิน 15 มิลลิกรัม เป็นดีที่สุด ( กินหอยเพิ่มเป็นครั้งคราว )

    ถาม การดื่มกาแฟ ทำให้มีลูกง่ายขึ้น จริงไหมคะ?

    ตอบ มีการศึกษาพบว่า กาแฟหนึ่งแก้ว ก่อนมีเพศสัมพันธ์ จะช่วยกระตุ้นให้เชื้ออสุจิ เคลื่อนไหวได้เร็วขึ้น  จึงอาจมีประโยชน์ในคู่แต่งงานมีบุตรยากที่มี สาเหตุมาจากเชื้ออสุจิไม่แข็งแรงพอ โดยทั่วไปแล้ว การดื่มกาแฟทั้งคู่ก่อนนอน คงมีส่วนช่วยให้มีลูกดกอยู่แล้วเพราะนอนไม่หลับเลย ขยันทำการบ้านมากขึ้น

    ข้อสรุป การกินอาหารให้ครบถ้วนทุกหมวดหมู่ ย่อมมีผลดีกว่าการมุ่งกินอาหารเพียงบางอย่าง ในการช่วยให้มีบุตรง่ายขึ้น ทั้งหญิงหรือชายที่ อ้วนหรือผอมเกินไป จะทำให้มีบุตรยากขึ้น ดังนั้น ก่อนที่จะพยายามมีบุตรควร ลดหรือเพิ่มน้ำหนักตัวให้มาอยู่ในเกณฑ์พอดีๆ ทานอาหาร จำพวกผัก ผลไม้ เนื้อไม่ติดมัน และอาหารที่ทำจากนม เป็นประจำ จะทำให้มีบุตรง่ายขึ้น และลดความเสี่ยงต่อการแท้งได้ด้วย.

  • ภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศหญิง

    ภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศหญิง

    ภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศหญิง
          คู่แต่งงานคู่ใด ที่ได้พยายามมีบุตรมาเป็นเวลาเกินกว่า 1 ปีแล้วยังไม่สามารถมีบุตรได้ ถือว่าเข้าข่าย มีบุตรยาก ควรต้องมาปรึกษาสูตินรีแพทย์
    เพื่อตรวจหาสาเหตุ ของการมีบุตรยาก ซึ่งประมาณ 50% มีสาเหตุมาจากฝ่ายหญิง (อ่านเรื่องภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศชาย  ) วันนี้เรามาดูกันว่า มีอะไรบ้างที่ทำให้ฝ่ายหญิงมีบุตรยาก

    อวัยวะสืบพันธุ์ในเพศหญิง ประกอบด้วย
    1. รังไข่ ซึ่งอยู่ในช่องท้องส่วนล่าง มีข้างละ 1 รังไข่จะผลัดกันสร้าง ไข่ออกมาเดือนละหนึ่งฟอง ซึ่งถ้าได้รับการผสมจากเชื้ออสุจิ ก็เกิดเป็นการตั้งครรภ์ได้
    2. ปีกมดลูก มีสองข้างเช่นกัน เป็นทางที่เชื้ออสุจิว่ายผ่านมาผสมกับไข่ เกิดเป็นตัวอ่อน และตัวอ่อนนี้จะเดินทางผ่านปีกมดลูกมาฝังตัวในโพรงมดลูก
    3. ตัวมดลูก เป็นก้อนเนื้อประมาณขนาดเท่าผลชมภู่หนึ่งผล ข้างในมีโพรงเพื่อให้ตัวอ่อนที่จะเจริญเป็นทารกมาฝังตัว
    4. ช่องคลอด เป็นอวัยวะที่สำคัญในการร่วมเพศและรองรับเชื้ออสุจิเพื่อผ่านเข้าสู่มดลูกและปีกมดลูก และเป็นทางที่ทารกคลอดออกมาสู่โลกภายนอก
    ในการคลอดปกติ

    สาเหตุของการมีบุตรยาก ในเพศหญิง   สาเหตุที่มาจากฝ่ายหญิงพบได้บ่อยกว่าในฝ่ายชายเล็กน้อย คือ ประมาณ เกือบ 50% ส่วนที่เหลืออีก 10%
    ของคู่แต่งงานที่มีบุตรยากมีสาเหตุมาจากทั้งชายและหญิง  สาเหตุในฝ่ายหญิง แบ่งออกเป็นกลุ่มใหญ่ๆได้ 4 กลุ่มสาเหตุ คือ
    1. ไม่มีการตกไข่ หรือไข่ตกแต่ไม่สมบูรณ์
    2. มีการตีบตันของปีกมดลูก ทำให้อสุจิไม่สามารถว่ายไปผสมกับไข่ได้
    3. มีความผิดปกติของตัวมดลูกหรือช่องคลอด
    4. มีโรคเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ ( Endometriosis )

    การตรวจหาสาเหตุของการมีบุตรยาก ในเพศหญิง
        ในฝ่ายหญิงจะต้องมีการตรวจหลายอย่างต่างจากในผู้ชายซึ่งมักอาศัยการตรวจเชื้ออสุจิอย่างเดียว คุณผู้หญิงที่มีบุตรยาก ถ้าได้รับการตรวจภายในว่า
    ปกติแล้ว อาจต้องมีการตรวจเอ็กซ์เรย์ฉีดสีเข้าไปในโพรงมดลูก หรือถ้ามีประวัติปวดท้องเวลามีประจำเดือนบ่อยๆ และตรวจภายใน ตรวจอัลตร้าซาวน์ไม่
    สามารถบอกสาเหตุของการมีบุตรยากได้ อาจต้องถึงขั้นผ่าตัดส่องกล้องเข้าช่องท้องเพื่อ ดูว่ามีร่องรอยของโรค เยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุ
    ของการมีบุตรยากที่พบค่อนข้างบ่อยมากในผู้หญิงไทย

    การป้องกันและรักษาภาวะมีบุตรยากในเพศหญิง
     1. ระวังไม่ให้เกิดการอักเสบลามเข้าไปในมดลูก เช่น ไม่มีเพศสัมพันธ์ ช่วงที่มีตกขาวมาก หรือถ้ามีอาการตกขาวก็ไม่ปล่อยทิ้งไว้นานๆ และงดมีเพศสัมพันธ์ขณะที่กำลังมี

         ประจำเดือน เป็นต้นหรือถ้าผู้ชายมีประวัติชอบเที่ยวกลางคืน ต้องให้สวมถุงยางทุกครั้ง
     2. ถ้ามีอาการปวดประจำเดือนมากขึ้นทุกเดือน ควรรีบมาปรึกษาแพทย์ เพราะถ้าปล่อยทิ้งไว้อาจทำให้เป็นหมันได้ จากการที่ปีกมดลูกหรือ รังไข่ถูกทำลายจาก
        โรคเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ ( Endometriosis ) ซึ่งเป็นมากแล้ว
    3. ไม่ทานยาหรือฉีดยาคุมกำเนิดติดต่อกันเป็นเวลาหลายๆปี โดยที่ไม่มีการปรึกษาแพทย์หรือตรวจภายในเป็นระยะๆ

    ขั้นตอนการรักษาภาวะมีบุตรยากโดยย่อ
          ถ้าจากการตรวจต่างๆไม่พบสาเหตุความผิดปกติทางร่างกายที่สำคัญ แพทย์อาจเริ่มให้การรักษาได้เลย โดยแบ่งเป็นขั้นตอนการรักษาใหญ่ๆออกได้เป็น 5 ขั้นตอน
    เริ่มต้นจากวิธีง่ายๆไปก่อน และควรที่คู่แต่งงานจะให้เวลาในการรักษาแต่ละขั้นตอนอย่างน้อย 4-6 เดือน ก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้ขั้นตอนที่สูงและยุ่งยากมากขึ้น
    ซึ่งจำเป็นต้องมีค่าใช้จ่ายมากขึ้นด้วย

    ขั้นตอนที่ 1. ให้ฝ่ายหญิงกินยา หรือฉีดยากระตุ้นให้มีการสร้าง และตกไข่ที่สมบูรณ์ แล้วกำหนดช่วงเวลาการมีเพศสัมพันธ์ไกล้ๆระยะไข่ตก ( หรือฉีดน้ำเชื้ออสุจิ เข้าไปในช่องคลอดแทนการร่วมเพศ ) แล้วรอให้มีการปฏิสนธิ และการฝังตัวของตัวอ่อนตามธรรมชาติ

    ขั้นตอนที่ 2. การทำผสมเทียม ใช้ยากระตุ้นแบบขั้นตอนที่ 1. ในฝ่ายหญิง แล้วฉีดเชื้ออสุจิที่ผ่านการคัดล้างแล้วเข้าไปในโพรงมดลูก ให้มีการปฏิสนธิ  และการฝังตัวของตัวอ่อนตามธรรมชาติ

    ขั้นตอนที่ 3. การทำเด็กหลอดแก้ว ต้องมีการกระตุ้นให้มีการสร้างไข่หลายๆฟอง แล้วเก็บไข่โดยการใช้เข็มเจาะดูดออกมา แล้วปล่อยให้เกิดการปฏิสนธิ  ในจานหรือหลอดแก้วในห้องปฏิบัติการ รอจนได้ตัวอ่อนที่สมบูรณ์ แล้วจึงใส่ตัวอ่อนเข้าไปในโพรงมดลูกโดยผ่านเครื่องมือเข้าทางช่องคลอด

    ขั้นตอนที่ 4. การทำกิ๊ฟ ต่างจากการทำเด็กหลอดแก้วตรงที่ พอได้ไข่และเชื้ออสุจิแล้ว ต้องใส่เข้าไปที่ปลายปีกมดลูก โดยการผ่าตัดส่องกล้องเข้าทางหน้าท้อง แล้วรอให้มีการปฏิสนธิและการฝังตัวของตัวอ่อนในโพรงมดลูก ตามธรรมชาติ

    ขั้นตอนที่ 5. การทำอิ๊คซี่ เป็นวิธีที่นิยมทำกันมาก ในปัจจุบัน เพราะได้ผลสูงสุดถึงเกือบ 50% วิธีทำคล้ายเด็กหลอดแก้ว แต่ใช้การฉีดเชื้ออสุจิ 1 ตัวเข้าไปในไข่หนึ่งฟอง บังคับให้มีการปฏิสนธิแล้วรอให้เจริญเติบโตเป็นตัวอ่อนที่สมบูรณ์ (อาจทำการตรวจตัวอ่อนว่าได้เพศที่ต้องการ และไม่มีความผิดปกติทางโครโมโซม) แล้วจึงใส่ตัวอ่อนเข้าไปในโพรงมดลูกโดยผ่านเครื่องมือเข้าทางช่องคลอดเช่นเดียวกับการทำเด็กหลอดแก้ว

  • ภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศชาย

    ภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศชาย

    ภาวะการมีบุตรยากที่เกิดจากเพศชาย

          คู่แต่งงานคู่ใด ที่ได้พยายามมีบุตรมาเป็นเวลาเกินกว่า 1 ปีแล้วยังไม่สามารถมีบุตรได้ ถือว่าเข้าข่าย มีบุตรยาก ควรต้องมาปรึกษาสูตินรีแพทย์
    เพื่อตรวจหาสาเหตุ ของการมีบุตรยาก ซึ่งประมาณ 40% มีสาเหตุมาจากฝ่ายชาย เรามาดูกันว่า มีอะไรบ้างที่ทำให้ฝ่ายชายมีบุตรยาก


    อวัยวะสืบพันธุ์ในเพศชาย
    ประกอบด้วย
    1. ลูกอัณฑะ มีอยู่ สองข้าง ทำหน้าที่ในการสร้างตัวเชื้ออสุจิ เพื่อการสืบพันธุ์ และยังมีหน้าที่สร้างฮอร์โมนเพศชาย
    2. ท่อทางเดินของเชื้ออสุจิ ทำหน้าที่เป็นทางผ่านของตัวเชื้ออสุจิ จากลูกอัณฑะจนออกมาสู่ภายนอก โดยมีถุงพักน้ำเชื้อที่อยู่ส่วนปลาย
    ทำหน้าที่เก็บและหล่อเลี้ยงตัวอสุจิก่อนการหลั่งน้ำเชื้อออกมา
    3. องคชาติ เป็นอวัยวะที่บ่งบอกความเป็นผู้ชาย และเป็นทางออกของเชื้ออสุจิ เมื่อมีการหลั่งน้ำเชื้อเกิดขึ้น


    สาเหตุของการมีบุตรยาก ในเพศชาย
    1. ความผิดปกติของลูกอัณฑะ ที่สำคัญคือ
    ก.การมีเส้นเลือดขอดที่ถุงอัณฑะ ซึ่งพบเป็นสาเหตุได้บ่อยที่สุด,
    ข. ถุงอัณฑะอยู่ผิดที่ เช่น ไม่ลงมาในถุงอัณฑะ
    ค. การอักเสบ ติดเชื้อในลูกอัณฑะ
    2. การอุดตันของท่อทางเดินน้ำเชื้อจากการติดเชื้อกามโรคในอดีต หรือ จากการทำหมัน
    3. ความผิดปกติที่ตัวองคชาติ เช่น รูปร่างผิดปกติ การไม่แข็งตัวพอที่จะร่วมเพศได้ หรือที่เรียกว่า ภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ


    การตรวจหาสาเหตุของการมีบุตรยาก ในเพศชาย
    1. การซักประวัติ เช่น ประวัติความเจ็บป่วยหรือการกระแทกกระทั้นรุนแรงในอดีตต่อบริเวณถุงอัณฑะ ประวัติไส้เลื่อน การทานยาประจำ และ
    ประวัติเกี่ยวกับโรคทางเพศสัมพันธ์ เป็นต้น
    2.  การตรวจร่างกาย เพื่อหาความผิดปกติ โดยเฉพาะที่ตัวอวัยวะเพศสืบพันธุ์
    3. การตรวจวิเคราะห์น้ำเชื้ออสุจิ เพื่อนับจำนวนตัวอสุจิว่าเพียงพอหรือไม่ และดูความสมบูรณ์,ความแข็งแรงของตัวอสุจิ


    ข้อปฏิบัติในการเก็บน้ำเชื้ออสุจิ    เพื่อส่งตรวจหาสาเหตุของการมีบุตรยาก
    1. ควรงดร่วมเพศก่อนการเก็บ 2-3 วัน
    2. ควรถ่ายปัสสาวะให้หมดก่อนการเก็บ
    3. เก็บโดยการมีเพศสัมพันธ์แล้วหลั่งข้างนอก หรือการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง
    4. เก็บเชื้อที่ได้ทั้งหมดให้ออกมาอยู่ในขวดแก้วที่สะอาดและแห้ง
    5. เก็บน้ำเชื้อที่ได้ไว้ในอุณหภูมิห้อง ไม่ต้องแช่เย็น แล้วนำมาส่งยังที่ตรวจภายในเวลาไม่เกิน 2 ชั่วโมง


    การป้องกันและรักษาภาวะมีบุตรยากในเพศชาย
    1. การป้องกันหลีกเลี่ยงสิ่งที่เป็นอันตรายต่อตัวเชื้อ เช่น การติดเชื้อกามโรค การดื่มสุราหรือสูบบุหรี่จัด  หรือการใช้ยาต่างๆพร่ำเพรื่อ
    2. การรักษาร่างกายให้แข็งแรง โดยการออกกำลังกายสม่ำเสมอ และพักผ่อนให้เพียงพอ
    3. การรักษาทางยาในกรณีเชื้ออ่อน โดยใช้ยากระตุ้นการสร้างเชื้ออสุจิ หรือการใช้ยากระตุ้นให้องคชาติแข็งตัวในกรณีที่เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ
    4. การรักษาโดยการผ่าตัดแก้ไข ความผิดปกติของอัณฑะ หรือองคชาติ การผ่าตัดใส่เครื่องช่วยทำให้องคชาติแข็งตัว
    5. ในรายที่เชื้ออสุจิมีน้อยมาก และรักษาโดยวิธีข้างต้นไม่ดีขึ้น อาจต้องใช้กรรมวิธีขั้นสูง เช่น การทำเด็กหลอดแก้ว หรือ อิ๊คซี่ เป็นต้น

  • ลูกน้อยในครรภ์ รู้เจ็บปวดได้

    ลูกน้อยในครรภ์ รู้เจ็บปวดได้

    ปัจจุบันมีผู้ที่สนใจศึกษาค้นคว้าเรื่องนี้มีมากมายเชียวค่ะ

    บ้างเชื่อว่า ความรู้สึกเจ็บปวดเกิดขึ้นในคนเรา เมื่ออายุราว 13 สัปดาห์ในท้องแม่
    บ้างก็ว่าความรู้สึกนี้จะไม่เกิดขึ้นจนกว่า จะเข้าสัปดาห์ที่ 25-30 ของการตั้งครรภ์ และ
    บางคนเชื่อว่า ความรู้สึกดังกล่าวเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป ระหว่างที่ทารกในครรภ์กำลังพัฒนา และเติบโตจนกระทั่งคลอด โดยทุกความเชื่อมีเหตุผลประกอบหนักแน่นค่ะ เช่น เหตุผลของความเชื่อว่า ทารกมีความรู้สึกเจ็บปวดตั้งแต่อายุ 13 สัปดาห์ ในครรภ์ ก็คือ ช่วงเวลาดังกล่าว ระบบประสาทในสมองกำลังพัฒนา และต่อเชื่อมกับประสาทสันหลังแล้ว

    อย่างไรก็ตาม ไม่มีเหตุผลไหนที่สร้างความน่าสนใจได้เท่ากับการค้นพบว่า ทารกที่คลอดก่อนกำหนดจะห่อตัวเมื่อถูกเข็มแทง แทนที่จะกระเถิบเท้าหนีดังเช่นที่เด็กหรือผู้ใหญ่ทำ ซึ่งนั่นอาจจะสื่อความหมายของความรู้สึกเจ็บปวดได้ และเนื่องจากปัจจุบัน ด้วยวิทยาการการแพทย์ที่ก้าวหน้า ทำให้สามารถผ่าตัดถ่ายโลหิตให้กับ ทารกในครรภ์ได้แล้ว ทำให้เกิดความคิดเห็นที่หลากหลายว่า ควรจะให้ยาแก้ปวดแก่ทารกในครรภ์หรือไม่ ผู้ที่เห็นว่าควรให้บอกว่า การผ่าตัดจะทำได้เมื่อทารกน้อยในครรภ์มีอายุราว 19 สัปดาห์ ซึ่งทารกจะแสดงปฏิกิริยาทันทีขณะได้รับการผ่าตัดถ่ายเลือด และนี่ก็น่าจะเป็นสัญญาณแสดงถึงความรู้สึกตึงเครียดและความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น ส่วนผู้ที่เห็นว่าให้ยาแก้ปวดนั้นไม่จำเป็น บอกว่า ปฏิกิริยาที่ทารกในครรภ์แสดงออกมานั้นเป็นเพียงปฏิกิริยาสะท้อนกลับ เพราะประสาทส่วนที่รับรู้ความรู้สึกเจ็บปวดจะก่อตัวขึ้น ในราวสัปดาห์ที่ 22-24 ของการตั้งครรภ์

    ในส่วนของนักจิตวิทยาพัฒนาการเด็ก ได้แสดงความคิดเห็นถึงเรื่องนี้ไว้ว่า แม้แต่เด็กที่โตแล้วยังต้องเรียนรู้ที่จะรับมือกับความรู้สึกเจ็บปวดนี้ เพราะมันอาจกลายเป็นความรู้สึกฝังใจที่ก่อให้เกิดปัญหาทางใจในภายหลังได้ ถ้าไม่มีการเตรียมตัวและเตรียมความเข้าใจ พร้อมกับช่วยผ่อนคลายความรู้สึกเครียด และบรรเทาความเจ็บปวดจากการผ่าตัด ดังนั้น เรื่องนี้จึงต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง

    อย่างไรก็ตามเสียงส่วนใหญ่ยังเห็นว่า ข้อดีของความรู้สึกเจ็บปวดนี้มี เพราะทำให้แม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับลูกน้อยในครรภ์หรือเปล่า จะได้หาทางแก้ไขได้ทันท่วงที และสำหรับทารกแรกเกิดแล้ว ความรู้สึกตึงเครียดและเจ็บปวดระหว่างการคลอด จะส่งผลต่อฮอร์โมนซึ่งกระตุ้นในการหายใจครั้งแรก ช่วยให้หัวใจเต้น และกล้ามเนื้อได้รับอ็อกซิเจนแน่นอน เรื่องนี้ยังต้องมีการศึกษาค้นคว้าเพื่อหาความจริงกันต่อไปค่ะ

  • อาหารเสริมทารก 13-18 เดือน

    อาหารเสริมทารก 13-18 เดือน

    ตัวอย่างอาหารเสริมทารก 13-18 เดือน

    ก๋วยเตี๋ยวหมูสับ

    เครื่องปรุง
    เส้นก๋วยเตี๋ยว 3/4 ถ้วยตวง
    หมูสับละเอียด 1/2 ถ้วยตวง
    น้ำมันพืช 11/2 ถ้วยตวง
    มะเขือเทศสับหยาบ ๆ 2 ช้อนโต๊ะ
    ถั่วงอกเด็ดหาง 1/4 ถ้วย
    ผักกาดขาวหั่นหยาบ ๆ 2 ช้อนโต๊ะ
    เกลือป่น 1/8 ช้อนชา
    น้ำตาลทรายเล็กน้อย 1/2 ช้อนชา
    แป้งข้าวโพด 11/2 ช้อนชา
    น้ำซุปสำหรับละลายแป้ง 1/4 ถ้วยตวง

    วิธีทำ
    1. นึ่งเส้นก๋วยเตี๋ยวประมาณ 10 นาที เพื่อเป็นการฆ่าเชื้อ
    2. ผ้ดหมูกับน้ำมันพอสุก ใส่มะเขือเทศ ถั่วงอก ผ้กกาดขาว ผผัดจนผักสุก ใส่เกลือป่น น้ำตาลลงในกระทะพร้อมแป้ง ข้าวโพดละลายน้ำซุป ตั้งไฟต่อไปจนแป้งสุก และผักนุ่ม ยกลงนำไปราดบนเส้นก๋วยเตี๋ยว
    ให้พลังงานประมาณ = 475 แคลอรี่
    ให้โปรตีนประมาณ = 20 กรัม

    ข้อเสนอแนะ
    – เส้นก๋วยเตี๋ยว จะเปลี่ยนเป็น เส้นบะหมี่ หรือมักกะโรนีบ้างก็ได้
    – ถ้าไม่มีน้ำซุป จะใช้น้ำธรรมดาแมนได้
    – ผักถ้าเด็กรับผักกาดหอมได้ สามารถใช้ ในการปรุงอาหารหม้อนี้ได้ หรือจะเปลี่ยน เป็นผักอื่น ๆ ที่เด็กรับประทานได้ตามใจชอบ

    เกี๊ยวน้ำ

    เครื่องปรุง แป้งเกี๊ยว 10 แผ่น
    เนื้อปลากายขูด 1/2 ถ้วยตวง
    หอมใหญ่สับละเอียด 1 ช้อนโต๊ะ
    เกลือป่น 1/8 ช้อนชา
    น้ำซุป 11/2 ถ้วยตวง
    ผักกวางตุ้งต้มสุกหั่นละเอียด 1/2 ถ้วยตวง
    น้ำสำหรับลวกเกี๊ยว 8 ถ้วยตวง
    น้ำมันกระเทียมเจียว 1 ช้อนชา

    วิธีทำ
    1. เคล้าปลา หอมใหญ่ เกลือ เข้าด้วยกัน จากนั้นใช้มือกรอบเนื้อ ปลาขึ้นมาฟาาดลงในอ่าง ประมาณ 5-6 ครั้ง
    2. ใช้แป้งเกี๊ยว ห่อปลาแต่ละก้อนโดยวางปลาไว้บนแผ่นแป้ง ทา ขอบแป้งด้วยน้ำเปล่า พับแป้งลงมาเป็นรูป สามเหลี่ยม รวบ ชายแป้งเข้าด้วยกัน
    3. ตั้งน้ำสำหรับลวก รอจนน้ำเดือด ใส่เกี๊ยวลงไป รอจนตัวเกี๊ยว ลอยขึ้นมาเหนือน้ำ ทิ้งไว้ให้ลอยอยู่ประมาณ 2-3 นาที ช้อน ขึ้นตักใส่ถ้วยน้ำซุป โรยน้ำมันกระเทียมเจียว

    ให้พลังงานประมาณ = 243 แคลอรี่
    ให้โปรตีนประมาณ = 17 กรัม

    ข้อเสนอแนะ
    – การฟาดปลาทำให้ปลาเหนียวจับกันเป็นก้อนสะดวกในการห่อ
    – ถ้าน้ำซุปจืดสามารถเหยาะเกลือลงไปเล็กน้อย แต่ ไม่ควรให้รสจัดจนเกินไป
    – ไส้เกี๊ยวจะดัดแปลงเป็นหมู กุ้ง ได้ (ถ้าเด็กไม่แพ้อาหารทะเล)
    – ผักที่ใช้จะเปลี่ยนเป็น ฟัฟทอง ฟักเขียว บ้างก็ได้ เพื่อความแปลกและเพิ่มคุณค่าทางอาหารให้แก่ลูก

    สตูว์หมู

    เครื่องปรุง
    หมู 1/4 ถ้วยตวง
    แป้งสาลี 21/2 ช้อนชา
    น้ำมันพืช 11/2 ช้อนโต๊ะ
    แคร์รอทหั่นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า 3 ช้อนโต๊ะ
    เมล็ดถั่วลันเตา 2 ช้อนโต๊ะ
    มะเขือเทศหั่นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า 3 ช้อนโต๊ะ
    น้ำ 11/2 ถ้วยตวง
    เกลือป่นเล็กน้อย

    วิธีทำ
    1. ล้างเนื้อหมูให้สะอาดหั่นเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋าเล็ก ๆ ขนาด 1/4 เคล้ากับแป้งสาลีนำไปผัดในกระทะ พอแป้งเป็นสีน้ำตาล ตักใส่หม้อต้มด้วยน้ำเคี่ยวไฟอ่อน ๆ จนเนื้อหมูสุกนุ่ม
    2. ใส่แครอท ถั่วลันเตา มะเขือเทศ และเกลือ เคี่ยวต่อไปจน ผักนุ่ม ใช้รับประทานคู่กับข้าวสุกนุ่ม ๆ

    ให้พลังงานประมาณ = 447 แคลอรี่
    ให้โปรตีนประมาณ = 14 กรัม