การ์ตูนยอดฮิตจากอดีตถึงปัจจุบัน เรื่องราวคำสาปย้อนยุคแห่งลุ่มน้ำไนล์ การย้อนอดีตสู่ยุคอียิปต์โบราณ โดยมีแม่น้ำไนล์เป็นเสมือนไทม์แมชชีน จุดเริ่มต้นแห่งความรักโรแมนติก ระหว่างนักศึกษาสาวยุคปัจจุบันผู้หลงใหลตำนานอียิปต์โบราณกับฟาโรห์หนุ่มผู้ทรงอำนาจแห่งอียิปต์

คำสาปฟาโรห์ หรือชื่อภาษาญี่ปุ่น คือ Ouke no Monshou ผลงานจาก Chieko Hosokawa นักเขียนการ์ตูนเลือดกรุ๊ป B ชาวโอซาก้า เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในนิตยสาร Princess ปีค.ศ. 1976 และได้รับความนิยมแพร่หลายไปทั่วโลก ชื่อสากลที่รู้จักกันทั่วไป เช่น The Crest of the Royal Family หรือ The Royal Crest หรือ Daughter of the Nile เคยได้รับรางวัล Shogakukan Manga Award ครั้งที่ 36 ประจำปีค.ศ. 1991 ในประเภทการ์ตูนผู้หญิง นอกจากนี้ยังมีการสร้างเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่นในปี ค.ศ. 1988 สำหรับในประเทศไทยนับได้ว่าเป็น การ์ตูนผู้หญิงที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในอดีต จนมาถึงปัจจุบันก็ยังมีผู้ติดตามอยู่ โดยมีการรวมเล่มตีพิมพ์ออกมาหลายครั้ง ซึ่งผู้ได้รับลิขสิทธิ์ยังคงเป็นสำนักพิมพ์ Princess Comics เช่นเดิม

แครอล นักศึกษาสาวผมทองจากครอบครัวเศรษฐีอเมริกัน ผู้รักในประวัติศาศตร์อียิปต์โบราณ ได้เดินทางมาศึกษาที่ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ เธอได้พบกับสุสานมัมมี่เก่าแก่ ทีมงานสำรวจล้วนต้องคำสาปรวมทั้งแครอลและพ่อของเธอที่เป็นผู้สนับสนุน ทีมสำรวจ แครอลถูกคำสาปของไอซิสนักบวชหญิงแห่งอียิปต์โบราณ ที่ทำให้เธอต้องย้อนอดีตกลับไปยุคฟาโรห์เมมฟิสเมื่อตกลงไปในแม่น้ำไนล์

ณ ดินแดนอียิปต์โบราณ แครอลถูกสายน้ำพัดพามาติดยังริมฝั่งแม่น้ำไนล์ เธอต้องซ่อนผิวขาวนวลและผมสีทองสวยไว้ใต้ผ้าคลุมและรวมกลุ่มทำงานไปกับพวกทาส วันหนึ่งแครอลได้พบกับฟาโรห์เมมฟิส กษัตริย์หนุ่มรูปหล่อ เมมฟิสสนใจในตัวแครอลที่มีผมสีทองตาสีฟ้ามาก สร้างความขุ่นเคืองให้กับไอซิส พี่สาวของเมมฟิสที่หลงรักน้องชายตนเองเป็นอย่างมาก แครอลได้มีโอกาสช่วยชีวิตเมมฟิสจากพิษงูเห่า เหตุการณ์นี้ยิ่งทำให้เมมฟิสหลงใหลในตัวแครอลจนถึงขั้นจะแต่งงานด้วย แต่ด้วยความดื้อดึงของแครอล จึงถูกเมมฟิสแกล้งส่งตัวไปทำงานหนักในทะเลทราย แต่ก็ยังเป็นห่วงโดยส่งอูนัสทหารรับใช้ไปคอยดูแลที่ทะเลทรายอันแห้งแล้ง แครอลได้ใช้ความรู้ที่เธอมีมาจากศตวรรษที่ 21 ช่วยทำประโยชน์ต่าง ๆ มากมาย ประชาชนต่างรักเธอจนถึงกับยกย่องให้เป็น เทพธิดาแห่งแม่น้ำไนล์ ชื่อเสียงและความงามของแครอล โด่งดังไปทั่วลุ่มน้ำไนล์ รวมทั้งประเทศแถบเมดิเตอร์เรเนียน จนเป็นจุดกำเนิดแห่งการลักพาตัวและช่วงชิงอำนาจ โดยมีธิดาแห่งไนล์ เป็นดังสัญลักษณ์แห่งอำนาจนั้นเจ้าชายอิสมิล รัชทายาทเมืองฮิทไท ผู้ซึ่งเคยวางแผนฆ่าเมมฟิสด้วยงูเห่า เนื่องจากโกรธแค้นที่ไอซิสพี่สาวเมมฟิส สังหารเจ้าหญิงมิดามอนผู้เป็นน้องสาวเสียชีวิต ได้ลักพาตัวแครอลไปเพื่อแก้แค้นเมมฟิส แต่เจ้าชายอิสมิล กลับหลงรักแครอลเอง เมื่อแครอลกลับไปยังอียิปต์ ยังได้ส่งรูก้าทหารคนสนิทตามไปคอยดูแลอารักขา…


นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของมหากาพย์แสนยาวเหยียดที่ยังไม่รู้จุดจบของ Chieko Hosokawa มีการลักพาตัวแครอลไปยังเมืองต่าง ๆ ชิงตัวกันไปมา จนผ่านมา 30 ปีแล้วก็ยังไม่จบ ถ้าแครอลเป็นคนที่มีชีวิตจริง ๆ ก็คงจะอายุมากขนาดเป็นป้าหรืออาได้แล้ว หลายคนเริ่มแต่งตอนจบของตัวเอง มีข่าวลือบางกระแสก็ว่า จริง ๆ แล้ว เมมฟิสคือ ไรอัน พี่ชายของแครอลในยุคปัจจุบันนั่นเอง และแครอลจริง ๆ แล้วไม่ใช่ลูกที่แท้จริงของครอบครัว สุดท้ายแครอลก็ได้กลับมายุคปัจจุบันและคู่กับไรอัน ในประเทศไทยมีการตีพิมพ์ออกมาอย่างต่อเนื่องโดยสำนักพิมพ์ยอดธิดา แม้น้านนานจะมีเล่มใหม่ออกมาสักที อ่านจนลืมไปแล้วว่าเดิมเรื่องราวเป็นอย่างไร แต่ก็ยังมีแฟนพันธุ์แท้ทั้งแฟนเก่าแฟนใหม่ติดตามกันอยู่ ทำให้มีการพิมพ์ฉบับรวมเล่มหนาปึ้กออกมาหลายครั้ง ส่วนภาค 5 ล่าสุดนี้ก็ซอยเป็นเล่มย่อย ๆ บางเฉียบ รออ่านกันเป็นปีแต่เรื่องราวก็ไม่คืบหน้าไปสักเท่าใด คงต้องติดตามกันต่อไปว่ามหากาพย์แครอลตลุยอียิปต์โบราณเรื่องนี้จะมีตอนจบเป็นอย่างไร

แครอล
นักศึกษาสาวผู้หลงใหลประวัติศาสตร์อียิปต์

เมมฟิส
ฟาโรห์หนุ่มผู้ปกครองอาณาจักรอียิปต์

ไอซิส
พี่สาวเมมฟิส เป็นนักบวชหญิง
ที่มีอำนาจสูงสุดในอียิปต์
โกรธแค้นแครอลที่ทำลาย
ความหวังในการแต่งงานกับ
เมมฟิส ถึงกับยอมแต่งงาน
กับกษัตริย์บาบิโลนเพื่อหาทาง
สังหารแครอล

อิสมิล
เจ้าชายแห่งเมืองฮิทไท
เป็นศัตรูกับเมมฟิส
แต่หลงรักแครอล
ถึงกับส่งทหารคนสนิท
มาดูแลอารักขาแครอล
และรายงานเรื่องราว
เกี่ยวกับแครอล ธิดาแห่งไนล์

อูนัส
ทหารที่ซื่อสัตย์ของเมมฟิส
คอยดูแลอารักขาแครอล

รูก้า
ทหารคนสนิทของอิสมิล
คอยดูแลอารักขาแครอล

ไรอัน
พี่ชายของแครอลในยุคปัจจุบัน

Death Note

เดธโน้ต (Death Note) เป็นชื่อการ์ตูนญี่ปุ่นแนวลึกลับ เนื้อเรื่องโดย โอบะ สึงุมิ (Ohba Tsugumi) และวาดภาพโดย โอะบะตะ ทะเกะชิ (Obata Takeshi) ซึ่งเคยเป็นผู้วาดภาพการ์ตูนเรื่อง ฮิคารุเซียนโกะเกมอัจฉริยะ
ในประเทศญี่ปุ่น เดธโน้ตลงตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ส่วนในประเทศไทย ผู้ได้รับสิทธิ์ในการตีพิมพ์คือ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ โดยลงตีพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ในนิตยสารบูม และลงตีพิมพ์เป็นรวมเล่ม ปัจจุบัน ตีพิมพ์แล้ว 7 เล่ม

เนื้อเรื่องย่อ

ยางามิ ไลท์ นักเรียนม.ปลายผู้เป็นอันดับหนึ่งด้านการเรียนของประเทศ พบเจอบันทึกมรณะ (เดธโน้ต) ของ ลุค ยมทูตผู้หนึ่ง ที่สามารถจะฆ่าใครก็ได้เพียงแค่รู้จักหน้าคนผู้นั้นแล้วเขียนชื่อลงไป ไลท์จึงตัดสินใจจะเปลี่ยนแปลงโลก โดยใช้เดธโน้ตฆ่าอาชญากรแล้วคนเล่า โดยมีนักสืบอย่าง L (ริวซากิ) หรือ N และทีมงานตำรวจคอยตามล่า แต่ด้วยความเฉลียวฉลาดของ ไลท์ จึงไม่มีใครสามารถไล่ตามได้

ตัวละคร

– ยางามิ ไลท์ (ชื่อสมมุติในเรื่อง คิระ)
– L (แอล หรือชื่ออื่นคือ ริวซากิ)
– ยมทูตลุค
– ยมทูตเรม
– อามาเนะ มิสะ
– เมลโล
– เนียร์ เป็นทายาทของแอล เมื่อแอลตายไปแล้ว เนียร์ก็ได้แอบสืบข้อมูลอย่างลับๆ จนได้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือ และได้เข้าร่วมสืบสวนกับ SPK
– ยมทูตชิโด

เว็บไซต์แนะนำ (เป็นภาษาญี่ปุ่น)

http://jump.shueisha.co.jp/deathnote/

ชื่อ :. ยางามิ ไลท์ (Lignt Yagami, Raito Yagami)
นามแฝง :. คิระ
อายุ :. 17 ปี
อาชีพ :. นักเรียน
ประวัติ :. เป็นลูกชายของหัวหน้าตำรวจ ไลท์มีความสนใจในการแก้ปัญหาและขัดขวางการก่ออาชญากรรม It was this state of mind that was central to การตัดสินใจของเขาในการลงโทษอาชญากรรมหลังจากเขาพบเดธโน๊ตลุคเป็นผู้สอนเขาในการใช้โน๊ตและเป็นผู้พิพากษาในเวลากลางคืนโดยการทำให้หัวใจวายไม่นานนักเขาก็ได้รับการขนานนามว่า “คิระ” (Killer)

ชื่อ :. ไม่ทราบแน่ชัด
นามแฝง :. L , ฮิเดกิ ริวยะ, ริวซากิ, เออรัลด์ คอยล์, Danuve
อายุ :. ไม่ทราบแน่ชัด
อาชีพ :. นักสืบ
ประวัติ :. เมื่อไหร่ที่คดีไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เขาจะถูกเรียกมา แอลเป็นนักสืบที่เก่งที่สุดในโลกไม่มีใครเทียบเท่าแต่ก็มีไม่กี่คนที่เคยเห็นเขาและมีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเขาเมื่อมีคิระเกิดขึ้นแอลจึงถูกเรียกมาเพื่อจับคิระนี่เป็นคดีที่ยากที่สุดเมื่อแอลได้เผชิญหน้า อย่างไรก็ตามแอลไม่ได้ขัดขวางแต่เขาทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะสยบคิระ

ชื่อ :. อามาเนะ มิสะ (Misa Amane)
นามแฝง :. คิระหมายเลข 2, มิสะมิสะ
อายุ :. 20 ปี
อาชีต :. นางแบบและนักแสดง
ประวัติ :. มิสะเป็นนางแบบและนักแสดงดาวรุ่ง เมื่อคิระเริ่มพิพากษาฆาตรกร ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นผู้ร้ายที่ฆ่าพ่อแม่ของเธอ เธอจึงรู้สึกชื่นชมมาก ในระหว่างนั้นเธอได้พบกับยมทูตเรม (Remu) ผู้เป็นคนให้เดธโน๊ตแก่เธอทำให้เธอเริ่มเดินทางเพื่อที่จะไปพบกับคิระและระหว่างนั้นเธอก็ได้ตกหลุมรักไลท์

ลุค (Ryuk) เป็นยมทูตของไลท์ ตั้งใจทำเดธโน๊ตตกที่โลกมนุษย์ และไลท์ได้เก็บไป

เรม (Remu) ยมทูตของมิสะ

Inuyasha [ อินุยาฉะ ]

อินุยาฉะเป็นมนุษย์ครึ่งปีศาจที่มีพ่อเป็นปิศาจและแม่เป็นมนุษย์ ด้วยความที่เขาไม่ใช่ทั้งปิศาจไม่ใช่ทั้งมนุษย์ทำให้เขามีชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวต้องใช้พลังปกป้องคุ้มครองตัวเอง แต่แล้วความรักของเขาที่มีต่อคิเคียวก็ทำให้วิถีชีวิตของเขาเปลี่ยนไป จนบัดนี้อินุยาฉะก็ยังคงคิดถึงคิเคียวที่กลายเป็นโศกนาฏกรรมไปแล้ว

อินุยาฉะและคิเคียวต้องเผชิญชะตากรรมที่ต้องฆ่ากันเองโดยที่ไม่มีเรื่องของความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง อินุยาฉะถูกคิเคียวสะกดไว้จนกระทั่งอีก 50 ปีต่อมาเขาจึงถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งโดยคาโกเมะ ซึ่งก็คือคิเคียวกลับชาติมาเกิดนั่นเอง

ย้อนเวลาไปเมื่อ 50 ปีก่อนทั้งสองต่างอยู่ในห้วงรักซึ่งกันและกัน อินุยาฉะสาบานกับคิเคียวว่าจะใช้ลูกแก้วสี่วิญญาณทำให้ตัวเองกลายเป็นมนุษย์ แต่อุบายอันแยบยลของนาราคุ ก็ได้ตัดสายสัมพันธ์ของทั้งสองขาดสะบั้นก่อน คิเคียวตัดสินใจที่จะตายไปพร้อมกับอินุยาฉะที่ถูกตรึงและลูกแก้วสี่วิญญาณ

ฮิคุราชิ คาโกเมะ

คาโกเมะ เติบโตและอาศัยอยู่ในศาลเจ้า เธอเกิดพลัดหลงย้อนอดีตมาในยุคสงครามผ่านทางบ่อน้ำโบราณในวันเกิดอายุครบ 15 ปีของเธอเอง การย้อนเวลามาครั้งทำให้เธอได้พบกับอินุยาฉะลูกครึ่งปีศาจ และได้ปลดปล่อยเขาจากการถูกสะกด หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ออกเดินทางร่วมกันเพื่อตามเก็บเศษลูกแก้วสี่วิญญาณซึ่งคาโกเมะเป็นคนยิงแตกด้วยลูกธนูเอง เวลายิ่งผ่านไปนานวันหัวใจของคาโกเมะก็ยิ่งผูกพันกับอินุยาฉะมากขึ้นเรื่อยๆ
ภายในร่างกายของคาโกเมะซึ่งย้อนเวลากลับมาสู่อดีตนั้นมีลูกแก้วสี่วิญญาณซึ่งถูกเผาไปพร้อมกับร่างของคิเคียวคืนชีพ ในตอนหนึ่งคิเคียวก็ได้ดูดวิญญาณของคาโกเมะแล้วจึงคืนชีพมา แต่สุดท้ายคาโกเมะได้ใช้พลังของตัวเธอเองดึงวิญญาณของตัวเธอเองกลับมาอีก แต่คิเคียวกลับไม่ตาย เธอยังหลงเหลือวิญญาณแห่งความเคียดแค้นในร่างกายนั้น!!

คิเคียว

คิเคียวคือมิโกะ ผู้ที่มีพลังความบริสุทธิ์ที่ใช้พลังของตนนั้น ขจัดเหล่าอสูร เธอมีหน้าที่ปกป้องลูกแก้วสี่วิญญาณ แต่แล้วเธอก็ต้องจบชีวิตด้วยเล่ห์กลอันแยบยลของนาราคุ หลังจากนั้นคิเคียวก็กลับชาติมาเกิดใหม่เป็นคาโกเมะในยุคปัจจุบัน และเมื่อคาโกเมะปรากฎตัวขึ้นในยุคสงคราม คิเคียวก็ถูกดึงเข้ามาสู่เบื้องหน้าเวทีแห่งโชคชะตา ด้วยฝีมือของ ปีศาจปั้นหุ่น อุราซึเอะ ลึกๆ ในใจของคิเคียวเธออยากเกิดเป็นผู้หญิงธรรมดามากกว่าการเป็นมิโกะ แต่แล้วอินุยาฉะกับคิเคียวก็หลงกลของนาราคุ ทำให้ทั้งคู่โกรธแค้นชิงชังซึ่งกันและกันจนกระทั่งจบชีวิตลง
คิเคียวฟื้นคืนชีพขึ้นมาด้วยการดึงวิญญาณของคาโกเมะ แต่ด้วยแล้วคาโกเมะก็ดึงวิญญาณของเธอกลับมาอีกครั้งหนึ่ง สิ่งที่หลงเหลือในร่างของคิเคียวนั้นคือ วิญญาณแห่งความเคียดแค้นอินุยาฉะ เธอจึงวนเวียนอยู่ในโลกนี้และใช้วิญญาณของคนตายมาทำให้ร่างกายของตนขยับได้

มิโรคุ

ดูจากภายนอกมิโรคุดูเหมือนนักบวชผู้เคร่งครัดแต่ความจริงตรงกันข้าม เขาเป็นนักบวชนอกรีตที่บ้าผู้หญิงมาก แล้วก็เป็นนักปราบปิศาจที่แสนจะเจ้าเล่ห์เพทุบาย อาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของมิโรคุคือ “หลุมวายุ” ซึ่งขณะเดียวกันก็คือคำสาปที่พร้อมจะทำลายตัวเขาด้วย หลุมวายุนี้เกิดขึ้นจากน้ำมือของนาราคุ ดังนั้นการทำลายนาราคุเพื่อถอนคำสาบจึงเป็นสิ่งที่เขาปรารถนาที่สุดในชีวิต

เดิมทีหลุมวายุนี้เกิดขึ้นในสมัยปู่ของมิโรคุตอนนั้นปู่ของเขาต่อสู้กับนาราคุแล้วถูกแทงที่มือขวาทะลุพร้อมกับยันต์สะกดเกิดเป็นหลุมวายุขึ้นมา ซึ่งมันได้กลายเป็นคำสาบที่ตกทอดมายังรุ่นลูกหลานและหลุมวายุนี้ก็จะใหญ่ขึ้นทุกปีจนสุดท้ายมันก็จะกลืนกินตัวเจ้าของไปในที่สุด

หลุมวายุมีพลังที่น่ากลัวมาก มันจะดูดทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบๆ เข้าไปในหลุมจนหมดสิ้น มิโรคุใช้พลังนี้ต่อสู้กับพวกปีศาจเรื่อยมา ซึ่งนาราคุเองก็ระวังเรื่องนี้อยู่แล้ว เขาจึงได้วางแผนสะกดหลุมวายุด้วยแมงไชเมียวโซ

ซังโกะ

หมู่บ้านอันเป็นที่เกิดของซังโกะนั้นเป็นสถานที่ลับซึ่งเป็นที่อยู่อาศับของบรรดาผู้ที่ยึดอาชีพปราบปิศาจเรื่อยมาตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษ อีกทั้งยังเป็นสถานที่ให้กำเนิดลูกแก้วสี่วิญญาณอีกด้วย ด้วยเหตุนี้หมู่บ้านจึงถูกทำลายราบเป็นหน้ากลองด้วยน้ำมือของนาราคุผู้ต้องการเศษลูกแก้วสี่วิญญาณ ผู้ที่รอดชีวิตมีเพียงซังโกะและโกฮักคุ น้องชายของเธอเท่านั้น แต่ภายหลังโกฮักคุถูกจับไปเป็นตัวล่อซังโกะ โดยที่นาราคุฝังลูกแก้วสี่วิญญาณไว้ในตัวของน้องโกฮัคคุ ทำให้เขาตกเป็นบริวารของนาราคุ

ถ้าพูดถึงฝีมือของซังโกะล่ะก็ คงต้องบอกว่าเธอเป็นนักปราบปิศาจมืออาชีพจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นปิศาจตะขาบยักษ์หรือแมงมุมยักษ์เธอก็ปราบมาหมดแล้วไม่ใช่แค่ฝีมือดีอย่างเดียวเท่านั้น สติปัญญาก็ยังล้ำเลิศอีกด้วย
ส่วนอาวุธประจำตัวของซังโกะก็คือฮิไรโคสึ ก็คือมุมเมอร์แรงอันใหญ่ยักษ์นั่นเอง มันถูกทำมาจากกระถูกของปิศาจ มีพลังทำลายขนาดตัดสิ่งที่ขวางหน้าให้ขาดสะบั้นได้

ชิปโป

ปิศาจจิ้งจอกที่มาขโมยลูกแก้วสี่วิญญาณของคาโกเมะเพื่อไปแก้แค้นให้พ่อซึ่งถูกพี่น้องไรจูฆ่าตาย สุดท้ายอินุยาฉะก็ช่วยจัดการศัตรูแทนได้ ด้วยเหตุนี้เองชิปโปจีงถือว่าอินุยาฉะเป็นผู้มีพระคุณและร่วมเดินทางไปกับอินุยาฉะ แต่ดูเหมือนจะสนิทกับคาโกเมะมากกว่า

เซสโซมารุ

เซสโซมารุเป็นปิศาจแท้ๆ ซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดาของอินุยาฉะ เขาดูถูกมนุษย์ว่าต่ำต้อยและเชื่อว่าสาเหตุการตายของพ่ออันเป็นที่เคารพต้องเกี่ยวกับมนุษย์แน่ ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงรู้สึกอับอายจนสุดที่จะทานทนเมื่อรู้ว่าพ่อของเขาทิ้งดาบเทสไซงะอันทรงพลังไว้กับอินุยาฉะ ลูกซึ่งเกิดจากมนุษย์ ตอนแรกเซสโซมารุได้ดาบโทคิจินมา เหตุผลที่เขาเล่นงานอินุยาฉะก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป

เมียวกะ

ปิศาจหมัดที่คอยดูแลสุสานพ่อของอินุยาฉะ ดูเหมือนจะรู้จักกับอินุยาฉะมาตั้งแต่สมัยที่พ่อของอินุยาฉะยังมีชีวิตอยู่ ถึงได้รู้เรื่องราวสมัยเด็กๆ ของอินุยาฉะ ด้วยความรอบรู้หลายเรื่องจึงทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของพวกอินุยาฉะในด้านต่างๆ เสียแต่ว่าพอรู้ว่าจะมีอันตรายก็จะหนีหายวับไปอย่างรวดเร็ว

จาเก็น

ปิศาจรับใช้ที่คอยติดตามเซสโซมารุ จาเก็นจงรักภักดีต่อเซสโซมารุมากแต่มักจะโดนเซสโซมารุแสดงท่าทีเย็นขาโหดร้ายอยู่เสมอ เขาจึงต้องคอยสังเกตดูสีหน้าของเซสโซมารุตลอดเวลา ไม้เท้าหัวคนของจาเก็นสามารถพ่นไฟที่ร้ายแรง อะไรที่อยู่เบื้องหน้าไม้เท้านั่นก็จะถูกเผากลายเป็นเถ้าถ่านไป

ริน

สาวน้อยผู้น่าสงสาร เธอเห็นคนในครอบครัวถูกโจรป่าฆ่าตายต่อหน้าต่อตาก็เลยช็อคจนพูดไม่ได้ วันหนึ่งรินไปเจอกับเซสโซมารุได้รับบาดเจ็บสาหัสอาการปางตายจึงได้ช่วยรักษาบาดแผลให้ หลังจากนั้นรินก็ถูกพวกหมาป่าฆ่าตาย เซสโซมารุจึงใช้ดาบเท็นเซงะชุบชีวิตรินขึ้นมาใหม่ แต่ทำไมเซสโซมารุถึงช่วยชีวิตรินตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้เหตุผลที่แน่ชัด

นิยายเรื่อง เจ้าชายน้อย คงอยู่ในหัวใจของนักอ่านทั่วโลก โดยไม่มีใครปฏิเสธ แม้แต่ธนบัตรรัฐบาลของฝรั่งเศส (แบงค์ 50 ฟรังค์) ภาพของซูเปรี และภาพประกอบจากเรื่องเจ้าชายน้อย ปรากฏในรูปธนบัตร แสดงให้เห็นว่ารัฐบาลฝรั่งเศสนั้นให้ความสำคัญแก่วรรณกรรม ให้ค่าแก่คุณค่าของงานเขียน ตอนที่ธนบัตรออกมาใหม่ๆ ผู้เขียนรู้สึกตื่นเต้น และพยายามจะหาธนบัตรใบนั้นมาครอบครอง แถมยังอิจฉาประเทศของเขาที่มองวรรณกรรมในระดับที่ สามารถเอามาเป็นแบงค์ได้ เมื่อลองมองย้อนมาที่เมืองไทยแล้ว วิสัยทัศน์แบบนี้คงไม่เกิดขึ้นในระดับรัฐบาล

แซง-แต็ก ซูเปรี เกิดวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ.2443 หรือ ค.ศ.1900 ที่เมืองลียอง ประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นบุตรชายคนที่สาม จากพี่น้องสี่คน บิดาของซูเปรีเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุ 4 ขวบ มารดาพาครอบครัวไปอาศัยกับ มาดามตริโกด์ ในวัยเยาว์ซูเปรีเป็นเด็กร่าเริง อายุ 14 ปี เข้าเรียนมัธยมที่โรงเรียน แซงค์-ฌอง ที่เมืองไฟบวร์ก ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เมื่อเรียนจบมัธยม ซูเปรสามารถสอบเรียนต่อที่โรงเรียนเตรียมนายเรือ แซงต์ หลุยส์ กรุงปารีสแต่สอบสัมภาษณ์ไม่ผ่าน จนกระทั่งวันที่ 2 เมษายน ค.ศ.1921ถูกเรียกตัวเข้ารับราชการทหาร ประจำกองบังคับการบิน ที่เมืองสตราส์บูร์ก ซูเปรีฝึกบินอย่างหนัก จนได้รับใบอนุญาติเป็นนักบินอาชีพ

ต่อมาเขาเริ่มงานแรกกับบริษัท ลาเตโกแอร์ ที่เมืองตูลูส เป็นนักบินระหว่างเส้นทางตูลูส กับคาซาบลังก้า จนกระทั่งถูกส่งไปรับตำแหน่ง หัวหน้าควบคุมการบินที่ กาพ ซูบี ในประเทศโมร็อคโค แอฟริกา
ที่โมร็อคโค เขามีหน้าที่จัดเก็บถุงพัศดุไปรษณีย์ และคอยช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุเนื่องจากการบิน นี่เป็นประสบการณ์ที่ทำให้เขาเขียนนิยายเรื่องแรก “ไปรษณีย์ใต้” ( Southern Mail ) ตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ.1928

หลังจากนั้นเขาเข้าทำงานกับบริษัท อาเอปอสตา ซึ่งเป็นบริษัทขนส่งอากาศ ในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา โดยบุกเบิกเส้นทางการบินระหว่าง บัวโนสไอเรส กับปุนตา-อาเรนัส จนกระทั่งปี ค.ศ. 1931 จึงแต่งงานกับ กอนซูเอโล ซุนซิน หลังจากบริษัท อาเอโรปอสตา ล้มละลาย จึงลาออกจากงานในอเมริกาใต้ ไปประจำการเที่ยวบินกลางคืนระหว่าง กาซาบลังกา กับ ปอร์-เอเตียน ที่นี่เองที่ทำให้เขาเขียนนิยายเรื่องที่สองคือ “เที่ยวบินกลางคืน” ( Night Fight ) ทำได้ 3 ปี จึงเข้าทำงานให้กับบริษัท แอร์ฟรานซ์ ในแผนกประชาสัมพันธ์ ในปี ค.ศ.1935 พยายามจะทำลานสถิติเวลาการบินระหว่างปารรีสไปยัง ไซง่อน แต่เครื่องบินขัดข้องอัปปางในทะเลทรายลิเบีย

ส่วนนิยายเรื่องที่สาม เขาใช้เวลาระหว่างพักรักษาตัวการเครื่องบินตก นิยายเรื่องนี้คือ Wind, Sand and Stars นิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลกรองด์ พรีซ์ ดู โร ม็อง จากราชบัณฑิตฝรั่งเศส เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกเกณฑ์ให้ไปเป็นผู้สอนเทคนิคการขับขี่เครื่องบิน ทว่าเขากลับออกบินเสยเอง โดยได้ร่วมกับหน่วยลาดตระเวน และทำให้เขาเขียนนิยายเรื่องที่ 4 คือ Fight to Arras
จนกระทั่งกลางปี ค.ศ. 1942 เขาจึงได้เขียนนิยายเรื่อง “เจ้าชายน้อย” ( The Little Prince ) ในช่วงหลังเขาไม่ได้ถูกส่งให้บินบ่อยนัก เนื่องจากอายุมากขึ้น เขาใช้เวลาช่วงนี้เขียนนิยายเรื่องสุดท้าย Gitadelle หรือ The Wisdom of the Sand

จนกระทั่งวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ.1944 เขาออกบินตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า จนล่วงเลยมาถึงบ่ายโมงครึ่งก็ยังไม่ปรากฏแม้เงาแสงจากปีกเครื่องบิน เขาหายสาปสูญ โดยที่เราไม่สามารถรับรู้ได้ว่าซูเปรีจบชีวิตลงอย่างไร

 ผลงานของ อังตวน เดอ แซงแต็ก ซูเปรี

1. Southern Mail ผลงานเล่มนี้แปลเป็นภาษาไทยแล้วชื่อว่า “ไปรษณีย์ใต้” แปลโดย นารีรัตน์

2. Night Fight ผลงานเรื่องนี้แปลเป็นภาษาไทยชื่อปกว่า “เที่ยวบินกลางคืน” ผู้แปลคือ “คันธา ศรีวิมล” ซึ่งมีผลงานแปลมาแล้วหลายเล่ม

3. Wind, Sand and Stars

4. The Little Prince “เจ้าชายน้อย” แปลเป็นภาษาไทยหลายสำนวน แต่ที่ผมรู้สึกว่าดีที่สุดคือสำนวนของ อำพัน โอตระกูล ซึ่งแปลโดยตรงจากภาษาฝรั่งเศส และพิมพ์กับสำนักพิมพ์ ไทยวัฒนาพาณิช เล่มนี้ราคาถูกมาก แม้จะพิมพ์ด้วยกระดาษปรู๊ฟ เพราะเท่าที่มีผู้นำมาจัดพิมพ์ใหม่ ราคาตกเล่มละ 100 กว่าบาท ซึ่งราคาดังกล่าวสูงมาก และหนังสือก็สวยเกินไป เหมือนทำเอาไว้สำหรับการสะสมมากกว่าเอาไว้ทำไว้อ่าน

5. Airman’s Odyssey
6. Wartme Writings